باب سى و هشتم در صفت گياهى كه برگ أو مثل برگ بيد باشد و گلش چون گل خربزه و آب گل وى را چون بر ارزيز افكنى ، سرخ گردد . باب سى و نهم در صفت گياهى كه أو را اراسى گويند چون برگ خار باشد و گل أو چون گل ياسمن و آب أو زرد بود ؛ و چون أو را بيابند و هم أو را بكوبند و آبش را بگيرند و در قدحى كنند و يك شب و يك روز در آتش نرم طبخ كنند ، آنكه به درآورند تا سرد شود ، چون ياقوت سرخ باشد . از وى يك درم بر ده درم زهره زنند و يا مشترى ، كه شمس گردد . باب چهلم در صفت گياهى كه أو را حنظل گويند و تومه نيز خوانند و در صحرا و بيابان گرم‌سيرها مىرويد و آب أو تلخ است و أو خود مثل هندوانه بود و برگش مدوّر است ؛ و أو را بيارند و سوراخ كنند و زبيق در ميان أو ريزند و سرش را محكم كنند و در گل حكمت گيرند و خشك كند . بعد از آن يك شب در آتش نرم تشويه دهند و چون بيرون آرند ، عقد شده باشد و از آن معقود به زهره يا به مشترى طرح كنند كه قمر صاف شود و هيچ خلاف در خاصيّت اين حشايش نيست ؛ و السّلام .